Just another WordPress.com site

İlk konuk yazarımız boş durmaktan nefret eden, çalışkan, yardımsever, biraz “Doğrucu Davut” bir sınıf öğretmeni: “Yelis Karakaya Gümüşoğlu”.
Kendisi aynı zamanda 2 kız annesi, full time çalışan ve evinin işlerine koşuşan bir kadın.
Öğretmen olmasından ötürü bazı güzel ve yürekten katıldığım tespitleri olmuş.
Keyifle okumanızı dilerim.
*************************************************************************************************************
Çocuğum Okulda Başarılı Mı?
Başarının ölçüsünü anne babalar olarak hep karıştırıyoruz. “Zeki” olmak bizim için başarıdır; ve yeterlidir de övünmek için çocuğumuzla. Gerisi bizi ilgilendirmez, başarı için gerekli olan tüm şartlar okuldan ve öğretmenden beklenir. Bazen parasıyla bazen parasız, ama anne babanın beklentisi her zaman aynıdır. Eğitim düzeyi, ekonomik şartlar, statü, yaşanan şehir sadece şiddetini değiştirir, içeriğini değil.
“ Benim çocuğum çok “zeki”, ama bir ilkokul öğretmeni vardı ki, mahvetti çocuğumu…” ne kadar sık duyduğumuz bir cümle. Elbetteki bu cümlenin haklılık payı istisnai durumlarda olabilir. Ama yüzde doksanı hakkında aynı şeyi söylemek maalesef mümkün değil.
Günümüz çocuklarına baktığımızda, zaten fizyolojik rahatsızlıklar dışında “zeki” olmayan yok ki. Eee..o zaman “zeki olmak” başarı için yeter şartsa başarı nerede gizleniyor. Peki o zaman soruyorum size, neden hala tüm dünya ülkelerinin girdiği PISA gibi sınavlarda Türkiye’nin başarısı son beş ülkenin dışına çıkamıyor?
O zaman suçlu “zeki” çocuklar mı? Bu zeki çocukları okula teslim eden anne babaları mı? Yoksa okul ve öğretmenler mi?
Bu kadar sorudan sonra şimdi cevapların içinde gizli olduğu sınıf içinde yaşadığım durumlardan örnekler vermek istiyorum:
Çocuk birinci sınıf öğrencisi, anne ile ilk tanışma, annenin çocuğu hakkındaki tanımlaması şu,” Psikoloğa gittik, psikolog bana senin çocuğun için DAHİ demiyorum.. dedi.” !!!
Üç değil milyon ünlem koruyorum sonuna. Hayal gücünüze bırakıyorum bu tanışma cümlesini.
Gelelim, bu dahi(!) çocuğun sınıftaki hallerine. Bu dahi çocuk sınıfta en az 3 ila 5 kez seslenildiğinde dönüp size bakıyor; 5 ila 7. yönergede yanınıza gelebiliyor. Dolabından matematik defterini getir dediğinde, ya hiç getiremiyor, ya da dolabın başında vakit geçiriyor veya Türkçe defterini getiriyor. Bazen daha da vahim olabiliyor siz defter derken o kitap veya kalem kutusunu getirebiliyor.
Yedi yıl boyunca aynı evde yaşayan anne, çocuğuna hiç mi seslenmedi?
Hiç mi: “Dolaptaki sütü ver evladım” demedi..?
Hiç mi: “ Mavi değil kırmızı çorabını giy” demedi..?
Ya da “ Üst çekmece değil, alt çekmecedeki şortu ver” demedi..?
Nasıl bir anne çocuğunun sorunlarını göremez? Hadi o göremedi.., bu çocuğun hiç mi komşusu, anneannesi babaannesi yok? Hiç alışveriş yaptığı bakkal amcası uyarmadı mı?
Nasıl bir hayat sürüyoruz? İzole ve insandan uzak bir yaşam mı?
Yada neden bu kadar samimiyetten uzağız? Neden çevremizdeki insanların bize ayna tutmasına izin vermiyoruz?
Şimdi sizlere soruyorum, sadece genetik olarak zeki çocuk doğurmak yeterli mi?
Ve bu çocuğun eğitiminde karşılaşılacak sorunlarda tek suçlu okul ve öğretmen mi?
Yelis K.Gümüşoğlu
********************************************************************************************************
 Not: Siz de konuk yazar olmak istiyorsanız şu yazımı okuyun.

Comments on: "Konuk Yazar Alfa: "Çocuğum Okulda Başarılı Mı?"" (6)

  1. Anonymous said:

    sevgili yelis tebrikler ,önemli bir noktaya parmak pasmişsın sana katılıyorum. bu arada kaleminde çok kuvvetli yazılara devam. seni seven ve herzaman takdir eden alfa anneanne neşe arslantürk.

  2. Anonymous said:

    Yelis’ cim cok guzel yazmisin. Aklina, yuregine saglik. Bizim yani Turk annelerinin genel sorunu bence su; Cocugun ilk yillarinda boy ve kilo yarismasi, daha sonraki yiilarinda kimin daha cok oyuncagi var yarismasi, okul zamani kim nereye yazdiracak yarismasi.. Yani hep yarisir haldeyiz. Oysa ki guzel ve mutlu evimizde herkesten bize ne? benim cocugum neler yapiyor, neler yapabilir, neler yapmasi gerekir, gerekecek diye dusunup enerjimizin fazlasini komsunun cocuguna degilde kendi cocugumuz icin harcasak bence hem akıllı hem zeki herseyden onemlisi saygili cocuklar yetistirebiliriz. Bence hersey bizde gizli. !!!Sevgiler benim guzel kalpli arkadasim Betul..

  3. Yelisçiğim, çok sık rastladığımız bir soruna güzel bir ayna tutarak, annelere bakış açılarını değiştirecek mesajlar veriyorsun. Tebrikler, Nükhet

  4. Anonymous said:

    Yelizciğim, öğretmenin öncelikli görevlerinden birtaneside velilerine eğitimin aileden başladığını okul ve öğretmen eğitiminin bunun üzerine yapılandırıldığını anlatmak olduğunu düşünüyorum…! ogan

  5. Anonymous said:

    Sevgili Yeliz hanım öncelikle tebrik ederim. Sözlerinize katılıyorum. Bende çalışan bir anneyim 8 yaşında bir kızım ve 6 yaşında bir oğlum var. Yoğun çalışan bir anne olduğum için eğitim hayatımız çok erken başladı bizler için .Kreş , anaokul ve ardından İlkokul çocuklarımın zeki olmasından ziyade akıl ve beden sağlıkları benim için çok daha önemli.
    Fakat ben son iki yıldır inanılmaz bir hüsran içindeyim ve bu konuda hali hazırda bir başarı kaydetmişte değilim. Kızım 2 yıl kreş ardından da anaokulunu bitirdi. Bebeklik , kreş ve anaokulunda algıları son derece açık, sosyal ve inanılmaz ince düşünceli bir çocukken ilkokula başlamamız ile beraber adeta herşey sıfırlandı. Kızım şuan 2 sınıfta ve biz henüz yeni yeni okumaya başladık , oda zoraki heceleyerek, fakat bunun ile beraber matematikte sınıf öğretmeni ve etüd öğretmenininde ifadesine dayanarak söylemeliyimki son derece başarılı . Öğretmenlerinin ve rehber öğretmenimizin bize önerisi zaman içeriinde açılacağı bu konuda çocuğa baskı yapılmaması yönünde . Ama bu cevap bizi çok tatmin etmiyor. Götürdüğüm pedagog bir sorun olmadığını söyledi. Bir eğitimci olarak bana ne önerebilirsiniz . Ben kızım ile ders çalışmaktan (ona belli etmesemde ) nefret eder hale geldim.
    Selamlar ,
    Sema

  6. Yelis K.Gümüşoğlu said:

    Sema Hanım;

    Sizi anlıyorum, ders çalışma sürenizin çok uzun olduğunu düşünüyorum.
    buda sizin için içinden çıkaılmaz bir hal almasına neden olmakta, burada sonuna kadar duygularınızda haklısınız.

    Sakın kendinizi suçlamayın bunları hissettiğiniz için.

    Burada çalıştığınız insanların (okul ve öğretmenlerin) sizi zamanında (birinci sınıfın ilk döneminin sonuna doğru) uyarması tabi ki en kolay ve hızlı çözümüydü.

    Ancak başkalarını ve geçmişi suçlamanın bence size bir faydası olmaz.
    Ben bu saatten sonra ne yapılabilir size kısaca tecrübelerimi paylaşmak istiyorum.

    Bence heceleme sorununu çözmezsek, hiçbir başarı elde edemeyiz. Çünkü bu yaşta akademik başarı beraberinde motivasyonu ve çocuğunuzun isteyerek ders çalışmaya başlamasının temel şartıdır;
    beraberinde okulu, öğretmenlerini ve dersleri sevmeye başlayacaktır.

    Öncelikle kendinize iyi bir ilkokul sınıf öğretmeni bulun, mümkünse, tecrübeli en az 25-30 yıllık olsun. Yani iki okuma yazma sisteminide pek çok kez uygulamış bir bilgi birikimine sahip olsun. Tatlı dilli sempatik ve sevecen olmasına da dikkat edin.

    Ve hemen özel derslerle okuma-yazma sorununu çözün.

    Tahminim iyi ve tecrübeli biriyle bir aylık süre size yeterli olacaktır.

    Bu arada okulda pozitif motivasyon çok önemli. Eğer devlet okulunda iseniz, mutlaka öğretmene hediyeler götürün, çocuğunuzun ön sıralarda oturmasını ve öğretmenin ilgilenmesini sağlayın.
    Özel okulda iseniz, pozitif motivasyonu sağlamak için evden kızınızın sevdiği minik oyuncaklar veya hediyeler öğretmene bırakın kızınıza vermesi için sınıftaki başarılarının ardından. Sorununuzu çok önemli ölçüde halledecektir.

    Ama okuma yazma çalışmalarını kesinlikle acele olarak bir profesyonel öğretmen yardımıyla çözmeniz gerekmekte. Biraz daha geç kalırsanız geri dönüşü olmayan bir yola girmiş olacaksınız.

    Sevgiler

    Yelis K. Gümüşoğlu

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Tag Cloud

%d bloggers like this: